Over

De gouden troon

Vroeger vond ik lezen en schrijven al leuk. Op de basisschool schreef ik sierlijke letters met mijn vulpen en las ik boek na boek. Tijdens de nationale voorleeswedstrijden zat ik op het podium op een gouden troon, en las ik een passage voor die me raakte. In de bovenbouw leerden we Engels. Ik vond dit zo leuk dat ik thuis zelfstandig verder ging met een boek van Mickey Mouse. Niet geheel verrassend begon ik op de middelbare school met tweetalig onderwijs, en stroomde ik door naar de bachelor Engels aan de Universiteit van Amsterdam. Daar ontdekte ik hoe de grote oratoren uit de oudheid zich bezighielden met debat en retoriek. Machtig interessant. Want het is makkelijk om ergens iets van te vinden, maar hoe verwoord je dat dan?

Een tweede kans

Soms vind ik dat nog steeds lastig. Iets zeggen, precies zoals ik het bedoel. Daarvoor is meer denkwerk nodig en daar heb je simpelweg geen tijd voor in een echt gesprek. Met een reactiesnelheid van 0,5 seconden genuanceerd, weloverwogen en accuraat zijn: dat is niet voor iedereen weggelegd!

Daarnaast kom ik vaak onderwerpen tegen waarvan ik niet precies weet wat ik vind. Wat zijn de voordelen? Wat zijn de nadelen? Wie heeft gelijk en waarom? En wat vinden andere mensen daarvan?

Door jezelf wat meer tijd te gunnen en na te denken ontdek je écht wat je ergens van vindt. En door het op te schrijven geef je jezelf een tweede kans! Want waar je in die ene  discussie op je werk stond met een mond vol tanden, of die ene keer dat iets er niet helemaal uitkwam zoals je wilde, weet je nu zeker waar je het over hebt.

Zo begon ik met het opschrijven van mijn gedachten. In korte betoogjes maakte ik mezelf duidelijk hoe het zat. En dat lucht op!

De eerste columnist

De korte betoogjes hield ik eerst voor mezelf. Maar later werden ze ook een vorm waarin ik mezelf naar anderen kon uiten. En dat is ook weleens lekker.

Nadat ik mijn master Communicatiewetenschappen afrondde in januari ben ik aan de slag gegaan bij een communicatiebureau. Ik houd me daar veel bezig met het schrijven van, en de eindredactie op teksten. Daar ligt ook echt mijn passie.

In augustus 2018 kreeg ik zomaar het idee om deze professionele skill te combineren met mijn hobby: creatief schrijven. In een regenachtige nacht waarin ik uren wakker lag werd het idee voor De Columnist geboren. Wat als er een plaats is waar onze hersenspinsels samenkomen? Een plek om ideeën te delen? En hoe zou ik daarbij kunnen helpen?

Ik bedacht dat een platform waarop mensen hun columns kunnen delen een stap in de goede richting zou zijn. En met hun ideeën op papier zetten kan en wil ik graag helpen. Dat vind ik zelfs leuk!

En zo begon ik, als eerste columnist van De Columnist.

Word jij de volgende?

Liefs, Lisa