Londen journey

Door: Michiel van den Dorpel*

Als Alzheimerpatiënt doe ik er alles aan om gezond te leven in de overtuiging de achteruitgang te remmen. Mijn grootste hobby, hardlopen, zorgt ervoor dat ik lichamelijk fit ben, veel tijd buiten in de natuur doorbreng en contact heb met loopmaatjes. Dat laatste is met name belangrijk voor de  mentale gezondheid. Als loper heb ik al veel marathons in binnen- en buitenland tot een goed einde gebracht, maar deze vonden plaats in de tijd dat ik nog geen Alzheimerdiagnose had. In mijn zucht naar het lopen van nóg een marathon, besluit ik voor het hoogst haalbare te gaan: Londen, één van de zogenaamde majors en een prestigieus fundraising evenement. Ik kom er al snel achter dat het moeilijk gaat worden; de kans om via loting een startbewijs te veroveren is 3%. Ik neem daarop het besluit om een plekje te veroveren via fundraising, een besluit dat me een groot deel van het jaar bezig zal houden…

Lees verder!

Een druilerige dag

Door: Michiel van den Dorpel

Het is een druilerige dag, en dat midden in de zomer! Naast druilerig qua weer, houdt het persoonlijk ook niet over. Ik kom niet aan de dingen toe die ik wíl doen, en niet verder met de dingen die ik móet doen. Het maakt het er niet beter op dat ik geen mensen om me heen heb deze dagen. Verstopt in mijn kamertje wacht ik op een teken van leven uit de buitenwereld, dat er niet gaat komen.

Lees verder!

Mijn veerkracht is op

Mijn vriend laat me een fitnessprogramma zien.

Door: Lisa Boendermaker

Het is eind november. Ik ben moe en tel elke werkdag af tot de kerstvakantie. ’s-Avonds ploffen mijn zak chips en ik op de bank. Maar dan ineens word ik ruw uit mijn genotsbubbel gehaald. “Moet je kijken schat, hoe strak zij al zijn na 3 maanden!” zegt mijn vriend terwijl hij me blootstelt aan een Instagram-account met fitnessfoto’s. Het voor-vet en de na-trots overvallen me als een hagelstorm op een warme zomerdag: niet chill. “Een kennis van mij doet dit ook, hij is super positief. Misschien moeten we eens met hem praten.”

Lees verder!

En nu?

Door: Michiel van den Dorpel

Na drie jaar onzekerheid ben ik nu definitief lid van de Alzheimerclub. En, bevalt het? Nou, ik voel  het nog niet zo. Ik vereenzelf me ook niet met alles wat ik via televisie en andere media zie en hoor over Alzheimer. Ik heb afscheid genomen van mijn professionele leven, maar voor de rest gaat het leven gewoon door. De coronasituatie maakt het er natuurlijk niet leuker op, maar ik heb het dit jaar niet slecht gehad.

Lees verder!

Verveling

joanna-derks-eZef9dczWMQ-unsplash

Door: Tryntsje van der Meer

Tot nu toe red ik mij aardig, qua thuisvermaak. Valt me niks tegen. Ik heb het online sporten volledig ontdekt, mijn mobieltje gebruik ik nu zelfs om te telefoneren! Kan ik iedereen aanraden, beetje praten enzo. Echt leuk hoor. En ik loop alvast vooruit op ‘de grote voorjaarsschoonmaak’! Als je mij dat tien jaar geleden had verteld, waren we waarschijnlijk geen vrienden gebleven. Maar nu moet ik domweg toegeven dat het heerlijk is om lekker alle kasten leeg te halen, uit te soppen en meteen alle spullen weg te gooien die ik niet meer n…

Lees verder!