Schijtziek

Door: Tryntsje van der Meer

Buikloop. Dus. Klinkt als ziek zijn, maar dat ben ik niet. Dat word ik hier wel van. Ziek van de lauwe thee. Ziek van de slappe bouillonnetjes. Ziek van de droge beschuitjes met een onbeduidend laagje appelstroop. Ziek van de geprakte baan. En strontziek van het gebrek aan cafeïne. Elke voorzichtige poging tot koffiedrinken haalt mijn darmpjes namelijk acuut uit de sluimerstand en maakt een gehaast weerzien met de toiletpot en een déjà vu met bedorven caramel zeezout vla (ja echt, dat bestaat, nooit gegeten, gaat nu ook zeker niet meer gebeuren) onvermijdelijk.

Lees verder!

Thuisbezorgd gekkies

Door: Daan Walraven

Vroeger had ik een krantenwijk. Nu ben ik 17 en klaar voor een échte baan. Een carrière als E-bike Fietskoerier zie ik wel zitten. Wanneer de avond valt, neemt langzaam een oranjegekleurde invasie het straatbeeld over. Op ruime afstand zie ik ze staan. De lelijke oranjekleur doet pijn aan mijn ogen. Ik fiets recht op mijn doel af; de Thuisbezorgd hub.

Lees verder!

Grow up

Door: Tryntsje van der Meer

‘Echt hoor, het is tijd om volwassen te worden,’ aldus mijn collega instructrice. Het is zaterdagochtend, aan de koffietafel bij de sportschool. Ik knik en lach er niet eens bij. Ben het verdomme roerend met haar eens, we zitten in hetzelfde schuitje. De jonge fitnessinstructeur tegenover ons, nog geeneens 30, kijkt niet op van zijn telefoon. Waarom zou hij ook, dit gesprek gaat hem boven de pet, hij is nog niet zover.

Lees verder!

Sorry, ongemakkelijk

Door: Wendy Willemsen

Daar sta je dan. In de stromende regen op een overvol perron. Er wordt al tijden bezuinigd op het openbaar vervoer. Personeelstekort. Verschillende treinen vallen uit, en de treinen die wel rijden zijn overvol. Zeker geen pretje, dat geprop en gestoei om een stoel, maar ach, het brengt je van A naar B. en als je dan eindelijk een plek bemachtigd hebt, valt het allemaal best wel mee, toch?

Lees verder