Leedvermaak wint prijzen

Door: Rolf Heinrichs

Onlangs had ik een enorm mannelijke bui. Op zich niet heel vreemd aangezien ik tot de mannelijke kant van het geslachtsspectrum behoor, maar nu was de bui echt intens. Dus ik trok mijn geruite overhemd aan, strikte mijn van stalen neuzen voorziene boots, haalde mijn hand door mijn weelderige haardos voor een extra mannelijke look en keek extra intimiderend de drankkast in om de krachtigste whisky in te schenken die ik heb. Een goede voorbereiding is het halve werk, vanavond moest het gebeuren. De reclame van de oranje kamayaya jippie jippie yee-kluskoning die normaal gesproken precies nergens op slaat, raakte nu de juiste snaar. Ik was klaar voor de mannelijkste avond van mijn relatief prille leven. Ik keek naar Heel Holland Bakt.

Lees verder!

Het is allemaal de schuld van de oliebollen

Door: Jan Dalm

Uit zeer betrouwbare wetenschappelijke bronnen is vernomen dat er al jaren een stof aan de oliebollen wordt toegevoegd. Deze stof nestelt zich in ons brein waar het zich tot een voedingsbodem vormt voor waanideeën en samenzweringstheorieën. Deze stof tast uiteindelijk ons gehele stelsel aan en daardoor gaan mensen soms hele gekke dingen doen, denken en voelen. Het gaat altijd gepaard met geweld en vernieling en de gedachte dat daarmee iets kan worden opgelost. Het werkt als een drug, en niemand heeft het in de gaten…

Lees verder!

Mijn veerkracht is op

Mijn vriend laat me een fitnessprogramma zien.

Door: Lisa Boendermaker

Het is eind november. Ik ben moe en tel elke werkdag af tot de kerstvakantie. ’s-Avonds ploffen mijn zak chips en ik op de bank. Maar dan ineens word ik ruw uit mijn genotsbubbel gehaald. “Moet je kijken schat, hoe strak zij al zijn na 3 maanden!” zegt mijn vriend terwijl hij me blootstelt aan een Instagram-account met fitnessfoto’s. Het voor-vet en de na-trots overvallen me als een hagelstorm op een warme zomerdag: niet chill. “Een kennis van mij doet dit ook, hij is super positief. Misschien moeten we eens met hem praten.”

Lees verder!

Lieve Hennie

Door: Spencer Brandsen

Lieve Hennie,

Sorry dat ik je brief nu pas beantwoord, maar ik kon er eerder gewoon geen tijd voor vinden. Er is hier namelijk zo veel te doen dat we tijd te kort komen. Zo hebben we de afgelopen weken drie keer gegolfd, vier keer getennist, zes keer gezeild en iedere dag in een ander duur restaurant gegeten. Veel coquilles Saint-Jacques, dat is zeefruit, maar ook boterzachte biefstukken van Tibetaanse runderen die iedere dag door boeddhistische monniken gemasseerd worden. Daarom zijn ze zo mals. En heerlijke wijnen erbij… Goedkoop is het niet, maar dan heb je ook wat!

Lees verder!