Hoop

Door: Michiel van den Dorpel

Het is al even geleden dat ik mijn laatste column schreef. Dat heeft op zich geen specifieke reden, hoewel De Columnist wel concurrentie heeft gekregen van Alzheimer Nederland, waarvoor ik een een gezamenlijk blog ben gaan schrijven in de vorm van een briefwisseling met Jaco, een lotgenoot. Als ervaringsdeskundigen schrijven we elkaar niet alleen over het leven met Alzheimer, maar ook over alledaagse onderwerpen. De trigger om voor dit blog te schrijven, op dit forum, is niet alleen omdat ik er weer zin in heb, maar ook de blijheid over een doorbraak met betrekking tot Alzheimer. 

Lees verder!

Toch niet zo krachtig als ik dacht

Door: Lutine de Zee

Ik heb wel eens periodes gehad dat ik me niet goed voelde. Als ik er nu aan terugdenk had dat waarschijnlijk iets te maken met dat ik weinig sliep en veel uitging. Nu doe ik dat niet meer, ik heb ritme en structuur zoals ik die nog nooit gehad heb. Ik loop stage, volg mijn lessen, heb een baan, of eigenlijk heb ik er drie… Ik voel me al maanden beter, energieker. Ik was zoekend, wilde mezelf ontdekken, patronen doorbreken. En sinds een paar maanden voel ik me sterk; over wie ik ben, over wat ik wil, wat ik goed kan. Het valt mensen om me heen op, en ik voel me eindelijk goed over mezelf. Krachtig. Ik voelde me echt krachtig de laatste tijd.

Lees verder!

Euthanasie. En de bloemenvorming op haar huid

Door: Silke Geerts

1 maart 2015 vs. 1 maart 2021. Bijna zes jaar geleden. Om stipt 15:00 op de eerste maart schreef ik op www.marijkegeerts.be de woorden: ‘Marijke… Men zussie… Voor altijd in mijn hart!’. Totaal niet wetende wat de toekomst me zes jaar later zou brengen en totaal niet beseffend – op dat moment – dat de woorden ‘voor altijd’ voor mij een andere betekenis hadden dan voor haar, m’n zus.

Lees verder!

Een nieuw jaar

Door: Michiel van den Dorpel * 

Het is 31 december. Tijd voor reflectie, maar ook om vooruit kijken (niet te ver). De ziekte Alzheimer, die zich vorig jaar aangekondigde, manifesteert zich in het heden en is van plan tot in het ongewisse aan mijn zijde te blijven. Ik heb deze partycrasher niet uitgenodigd, en ik ben van plan hem te negeren, zo goed en zo kwaad als het kan.

Michiel schrijft over zijn ervaringen met Alzheimer, waarmee hij in februari 2019 werd gediagnosticeerd. 

Lees verder!

Het Sukkel-complex

Door: Jordi Jansen

Sociale normen. Sociale angsten. Sociaal zijn. Als ik mijzelf zou moeten omschrijven voor een grote groep mensen, dan lijkt het een persoonlijk cliché te zijn geworden om altijd als eerst het woord ‘sociaal’ te roepen. Maar in grote lijnen is dit waar. Ik ben makkelijk met woorden en in communicatie met mensen lijk ik ook geen gebreken te hebben. Daarom gaan de meeste mensen er al gauw vanuit dat ik immuun ben voor oordelen. Of in ieder geval angsten, onzekerheden en talloze andere kwalen die mensen vaak ervaren.

Lees verder!

Mijn veerkracht is op

Mijn vriend laat me een fitnessprogramma zien.

Door: Lisa Boendermaker

Het is eind november. Ik ben moe en tel elke werkdag af tot de kerstvakantie. ’s-Avonds ploffen mijn zak chips en ik op de bank. Maar dan ineens word ik ruw uit mijn genotsbubbel gehaald. “Moet je kijken schat, hoe strak zij al zijn na 3 maanden!” zegt mijn vriend terwijl hij me blootstelt aan een Instagram-account met fitnessfoto’s. Het voor-vet en de na-trots overvallen me als een hagelstorm op een warme zomerdag: niet chill. “Een kennis van mij doet dit ook, hij is super positief. Misschien moeten we eens met hem praten.”

Lees verder!

Het tuinhuis

Door: Michiel van den Dorpel*

Ik bevind mij op dit moment in een soort tuinhuis, waar ik een week verblijf om de verbouwing van onze badkamer te vermijden. Het is vandaag de warmste novemberdag ever. Daar tegenover staat dat de wind het op zijn heupen heeft. Mijn verblijf bevindt zich op het terrein van de lokale jachthaven. Het is een familiebedrijf, de ouwelui wonen er zelf nog. 

Michiel schrijft over zijn ervaringen met Alzheimer, waarmee hij in februari 2019 werd gediagnosticeerd. 

Lees verder!

En nu?

Door: Michiel van den Dorpel

Na drie jaar onzekerheid ben ik nu definitief lid van de Alzheimerclub. En, bevalt het? Nou, ik voel  het nog niet zo. Ik vereenzelf me ook niet met alles wat ik via televisie en andere media zie en hoor over Alzheimer. Ik heb afscheid genomen van mijn professionele leven, maar voor de rest gaat het leven gewoon door. De coronasituatie maakt het er natuurlijk niet leuker op, maar ik heb het dit jaar niet slecht gehad.

Lees verder!