Mijn veerkracht is op

Mijn vriend laat me een fitnessprogramma zien.

Door: Lisa Boendermaker

Het is eind november. Ik ben moe en tel elke werkdag af tot de kerstvakantie. ’s-Avonds ploffen mijn zak chips en ik op de bank. Maar dan ineens word ik ruw uit mijn genotsbubbel gehaald. “Moet je kijken schat, hoe strak zij al zijn na 3 maanden!” zegt mijn vriend terwijl hij me blootstelt aan een Instagram-account met fitnessfoto’s. Het voor-vet en de na-trots overvallen me als een hagelstorm op een warme zomerdag: niet chill. “Een kennis van mij doet dit ook, hij is super positief. Misschien moeten we eens met hem praten.”

Lees verder!

Normaal (?)

Door: Loy Lowik

2020 was om te beginnen al geen normaal jaar. Uitgerekend in een jaar als dit kregen we, twee dagen na de eerste COVID-19 constatering in ons land, een dag extra: 29 februari. En dat terwijl het jaar voor de meesten niet snel genoeg voorbij kon gaan. Het moest zo zijn. Van goede voornemens kwam weinig terecht. Nu is het grote voordeel van corona wel dat je geen slappe excuses hoeft op te hangen voor het niet verwezenlijken van je voornemens. Door de pandemie gingen ze stuk voor stuk de prullenbak in. De sportschool was gesloten en uit verveling dronk je thuis af en toe een glaasje extra. Om de drukke supermarkt te vermijden heb je maar wat vaker een kapsalon laten bezorgen. We deden het allemaal. 

Lees verder!

Een openbare verklaring van liefde: Ik hou van Lubach

Door: Mavi Gunday

Al langer heb ik een borrelend gevoel in mij. In eerste instantie kon ik het niet verklaren en snapte ik het niet, want ik ben toch zeker gelukkig getrouwd? Met als bewijs twee prachtige kinderen? Toch voelde ik vlinders iedere keer wanneer ik die ander zag. Na het zien van ‘Zondag met Lubach’ realiseerde ik me eindelijk wat het was; die vlinders voelde ik niet in mijn buik, maar in mijn hersenen. Lubach is mijn intellectuele zielsverwant.

Lees verder!

Als het nieuws niets nieuws verkondigt, waarom zou je het dan volgen?

Door: Lars Mulder

Als je de media moet geloven zitten we midden in de tweede golf en lijkt het licht aan het einde van de tunnel pijnlijk ver weg. De IC’s lopen vol, de horeca heeft recent de deuren moeten sluiten en we moeten met zijn allen nog altijd die anderhalve meter afstand houden die in deze tijd aanvoelt als een scheidende oceaan. 

Lees verder!

Wat is dit voor tijd waarin we leven?!

Door: Jan Karens

Het is niets nieuws dat (jonge) mensen zich niet graag aan regels houden. Regels die hen belemmeringen opleggen. Het leven is toch veel leuker als alles mag? Waarom moet je 18 zijn om alcohol te drinken en waarom mag je niet op je 16e al een sigaret roken? Regels lijken soms wel averechts te werken. Ook tijdens de coronacrisis. Waarom kan ik niet naar een feestje en waarom zo weinig naar school? Dat laatste lijken studenten toch erger te vinden dan ze een jaar geleden hadden verwacht.

Lees verder!